Prinsip-prinsip undang-undang kemanusiaan antarabangsa
Prinsip pertama : Daripada maksud perundangan sir
ialah mencapai keadilan di kalangan manusia dalam semua kes-kes perang dan keamanan kerana hukum-hukum Allah dan buku-buku suci dan mesej Tuhan semua turun untuk mencapai keadilan benar di kalangan manusia, seperti yang tertera di dalam ayat ke dua
puluh lima surat Alhadid : Sesungguhnya Kami telah mengutus rasul-rasul Kami dengan membawa
bukti-bukti yang nyata dan telah Kami turunkan bersama mereka Al Kitab dan
neraca (keadilan). Perlu juga dinyatakan di sini bahawa ayat ini telah menyebut
perkataan manusia dalam konteks pentadbiran keadilan, yang menunjukkan kepada pencapaian keadilan di
kalangan manusia semuanya adalah satu matlamat terbesar undang-undang ilahi .
Prinsip kedua : ialah pencapain kesetaraan yang
merupakan asas hubungan antarabangsa antara manusia.
Sesungguhnya Allah menciptakan manusia semuanya daripada Adam dan Adam daripada
tanah. Undang-undang Islam tidak mengiktiraf margin tiruan dan bukan fakta, manusia menciptakannya untuk membezakan di antara manusia dengan manusia dan di antara ummat dengan ummat. Maka
apabila kesetaaraan manusia ialah
merupakan maksud-maksud perundangan sir dalam undang-undang Islam maka ia tidak dibenarkan untuk bermuamalah dengan manusia antarabangsa yang tidak berasaskan kesaksamaan manusia. Maka berbuat
baiklah pada mereka
yang teraniaya dan menjaga berkenaan yang sakit dan cedera, dan menghormati orang
yang telah meninggal, Mestilah atas dasar kemanusiaan, dan bukan menjadi atas dasar kewarganegaraan, geografi dan negara. Dan
inilah yang terbukti diperuntukkan oleh undang-undang Islam. Telah diriwayatkan
bahwa Nabi Shollahu ‘Alaihi wasallam sedang duduk bersama para sahaat,
ketika itu pula ada seorang mayat dibawa oleh beberapa orang, kemudian Nabi
berdiri menghormatinya, maka ada sebahagian orang memberi khabar bahwa jenazah
ini ialah seorang Yahudi maka Nabi berkata “bukankah ini nyawa?”.
Prinsip ketiga : ialah berkenaan dengan tujuan
atau prinsip yang kedua, iaitu mencapai maruah manusia dan menghormati manusia,
tanpa mengira bahasa-bahasa manusia dan warna kulit mereka dan asal negara
mereka, maka tidak dibenarkan atas tentera Islam khususnya dan atas kaum muslim
umumnya.
Prinsip keempat : Tujuan Sir Fiqih , ialah pengeluaran hasutan dan
huru-hara sebanyak mungkin. Hasutan
dan huru-hara di mata Al-Quran
lebih dan lebih teruk daripada membunuh. Dan dari sini
sisi undang-undang Islam telah mengesahkan pembunuhan untuk
menghapuskan fitnah (hasutan). Maka apabila hasutan sudah tidak ada, tidak
disahkan melanjutkan pembunuhan seperti yang sudah disebutkan dalam Al-qur’an :
Dan perangilah mereka itu hingga tidak ada lagi
fitnah. Dan Allah juga berkata
: Jika mereka berhenti (dari memusuhi
kalian), maka tidak ada (lagi) permusuhan (antara kalian dan mereka).
Hasutan ialah jangka Quran
menyeluruh, termasuk semua yang membawa kepada kesukaran, huru-hara, kerosakan, saling
membunuh antaramanusia, juga termasuk setiap mod tidak tinggal di mana kesucian
darah rakyat dan gejala
mereka dan wang mereka.
Prinsip kelima : daripada tujuan undang-undang
kemanusiaan antarabangsa
ialah menjaga hak-hak manusia dalam setiap perkara antarabangsa daripada
perdamaian dan peperangan. Dan hak-hak ini adalah mencakup hak-hak keagamaan
dan keduniawian yang dimaksudkan oleh undang-undang Islam untuk seluruh
manusia. Dan perlu dinyatakan bahawa penyalahgunaan hak-hak manusia ialah
sebahagian daripada fitnah (hasutan) yang membenarkan penggunaan senjata dalam
beberapa kes.
Prinsip keenam : Penubuhan keselamatan dan hak-hak
keamanan di dunia. Keamanan adalah asal dalam perhubungan antarabangsa diantara
dar Al-islam dan negara lainnya.
Prinsip ketujuh : daripada tujuan undang-undang
islam antarabangsa ialah pencapaian kebaikan di dunia dan kemenangan di
akhirat. Maka tidak ada yang dilakukan seorang muslim kecuali memiliki kesan
yanh baik atau buruk dengan tujung mencapai kebaikan di dunia dan kemenangan di
akhirat. Tidak dibenarkan bagi muslim --------------
Prinsip kelapan : daripada tujuan perhubungan
antarabangsa yang dibangun oleh negara Islam dan antarabangsa lainnya ialah
pencapaian moral dan kemulian budi pekerti yang sesuai dengan minda yang sehat
dan -----
Sama ada moral dan kemulian budi pekerti yang
berasal dari hukum Islam atau yang diwariskan orang-orang terdahulu. Seperti
yang tertulis di musnad Imam Ahmad bahawa Nabi Shollahu ‘Alaihi wasallam berkata : Islam menerapkan moral dan kemuliaan
yang ada pada zaman Jahiliyah.
Terjemahan dari :
Kitab Mahmud Ahmad Ghozii berjudul مبادىء الفقه الدولي الإنساني, Diterbitkan oleh Daar Syaair Al islamiyyah, Beirut.
Bab Ketiga versi Arab halaman 63 . مقارنة عامة بين مبادىء الفقه الدولي الإسلامي وضوابطه وبين قواعد القانون الدولي الإنساني.
